Andaluzja

Ta zachęcająco brzmiąca nazwa jest czymś w rodzaju hiszpańskiej Arkadii i to nie tylko dla obcokrajowców. Również sami Hiszpanie wnieśli spory wkład w kształtowanie mitu o tym najbardziej na południe wysuniętym regionie i jego mieszkańcach. Andaluzja kojarzy się z ognistymi kobietami, w których żyłach płynie krew Maurów, oraz z nieustraszonymi mężczyznami, którzy stawiają czoła bykom. Istnieje jednakże druga strona tego mitu, mianowicie mniej lub bardziej skrywana dyskryminacja Andaluzyjczyków, uznawanych za ludzi niedokształconych i gnuśnych.

Wiele osób uważa, że Andaluzyjczycy nie znają języka hiszpańskiego, ponieważ często zdarza im się pomijać głoski lub nawet cale sylaby. Wiele cech języka i kultury Andaluzja zawdzięcza obecności na hiszpańskich ziemiach Maurów, Żydów i chrześcijan, którzy na południu kraju żyli obok siebie przez siedem wieków. Andaluzyjczyk nie chełpi się jednak swą mauryjską krwią. Przeciwnie - uważa się za Hiszpana czystej krwi i sam dyskryminuje wszystkich, którzy przybywają do Hiszpanii z Maroka.

Naród andaluzyjski nie jest tak starą nacją, jak np. kataloński, lecz produktem reconquisty. Nie ma własnego języka, posiada natomiast bogatą, żywą kulturę ludową, łączącą w sobie wiele różnych wpływów.

Nie można pominąć obok dziedzictwa kultury arabskiej znaczenia Cyganów, których w południowej Hiszpanii żyje spora liczba. To dzięki nim flamenco zyskało swój niepowtarzalny koloryt. Barwny, świąteczny strój gitana jest dziś bardziej popularny niż kiedykolwiek przedtem i traktowany jest jako przyznanie się do pochodzenia andaluzyjskiego. Jego najnowsze modele, można podziwiać na jednym z licznych festynów ludowych, odbywających się głównie wiosną i jesienią. Najsłynniejszy jest Fena de aprilw Sewilli. Zbierają się na nim miejscowi hodowcy byków i toreadorzy, by zorganizować walki byków.

Od początku lat osiemdziesiątych na obszarze całej Hiszpanii elementy flamenco oraz dialekt andaluzyjski zintegrowały się w jedną kulturę młodzieżową. Popularna grupa andaluzyjska No me pises que llevo chanclas, (Nie depcz mi po palcach, bo noszę sandały) wydała zabawny słownik dokumentujący dynamiczną ewolucję języka andaluzyjskiego. Nowo powstałe terminy języka młodzieżowego przeplatają się bowiem ze starymi wiejskimi elementami.

Andaluzja jest najludniejszą i drugą pod względem powierzchni wspólnotą autonomiczną położoną w południowej Hiszpanii, obejmującą większą część regionu historycznego o tej samej nazwie oraz pasmo górskie na północy Sierra Morena. Graniczy na północy z Estremadurą i Kastylią La Manchą, na wschodzie Murcją, a na zachodzie z Portugalią. Jest to region rolniczo-przemysłowy, z rozwiniętym górnictwem, uprawami oliwek, bawełny, dębu korkowego, cytrusów, palm daktylowych.

Dziś bardziej niż kiedykolwiek określić można tożsamość Andaluzji. Ojczyznę flamenco i walki byków charakteryzują jaskrawe przeciwieństwa. Beztroska i zwątpienie, luksus, bogactwo Marbelli i bieda ludności mieszkającej u stóp gór. Jedyna w swoim rodzaju jest różnorodność krajobrazu: od pokrytych śniegiem gór Sierra Nevada z najwyższym szczytem Hiszpanii (Cerro de Mulhalcen - 3.481 m n.p.m.) aż po wypalone słońcem łąki i plaże.


IP:38.107.179.220, host: 38.107.179.220

Komentarze i opinie

  • tomek Tomek

    Polecam wyprawę do Rocio gdzie corocznie przybywa około pół miliona pielgrzymów na koniach, mułach i wozach ciągniętych przez woły, pochodzących z najróżniejszych punktów regionu pomiędzy miastami Sewila i Huelva. Punktem kulminacyjnym pielgrzymki jest wystawienie statuetki Marii, nazwanej Białym Gołębiem, w świątyni ustrojonej ozdobami z ceramiki, przy akompaniamencie okrzyków tłumu. Naprawdę robi wrażenie !

    data dodania 2011-12-13 14:05:50
    Forum Andaluzja

Newsletter

Profil na Facebook'u

© 2009-2012 sql 18