Andaluzja

Ta zachęcająco brzmiąca nazwa jest czymś w rodzaju hiszpańskiej Arkadii i to nie tylko dla obcokrajowców. Również sami Hiszpanie wnieśli spory wkład w kształtowanie mitu o tym najbardziej na południe wysuniętym regionie i jego mieszkańcach. Andaluzja kojarzy się z ognistymi kobietami, w których żyłach płynie krew Maurów, oraz z nieustraszonymi mężczyznami, którzy stawiają czoła bykom. Istnieje jednakże druga strona tego mitu, mianowicie mniej lub bardziej skrywana dyskryminacja Andaluzyjczyków, uznawanych za ludzi niedokształconych i gnuśnych. Wiele osób uważa, że Andaluzyjczycy nie znają języka hiszpańskiego, ponieważ często zdarza im się pomijać głoski lub nawet cale sylaby. Wiele cech języka i kultury Andaluzja zawdzięcza obecności na hiszpańskich ziemiach Maurów, Żydów i chrześcijan, którzy na południu kraju żyli obok siebie przez siedem wieków. Andaluzyjczyk nie chełpi się jednak swą mauryjską krwią. Przeciwnie - uważa się za Hiszpana czystej krwi i sam dyskryminuje wszystkich, którzy przybywają do Hiszpanii z Maroka. Literatura i sztuka tak bardzo spopularyzowały ten region, że dla wielu cudzoziemców - to właśnie jest Hiszpania - upalna, kolorowa, gdzie kastaniety wybijają rytm tańca flamenco. Wiele regionów Andaluzji robi wrażenie rajskich ogrodów. Tempo życia jest tu wolne. Praca dla wielu Andaluzyjczyków jest raczej dodatkiem i urozmaiceniem niż celem życia. Podzwrotnikowy klimat uniemożliwia latem normalną egzystencję w godzinach południowych. W Sewilli średnia temperatura roczna jest wyższa niż średnia temperatura lipca w Polsce, toteż prawdziwe życie zaczyna się tam po zmierzchu i ciągnie bardzo długo w nocy. Jest to kraina największych latyfundiów w Hiszpanii. Andaluzyjska arystokracja włada majątkami liczącymi po kilkadziesiąt tysięcy hektarów. Kontrastuje z tym bogactwem nędza górskich wiosek, w których do dziś większość starszych mieszkańców to analfabeci, a domy zastępują miejscami groty skalne i ziemianki.

Naród andaluzyjski nie jest tak starą nacją, jak np. kataloński, lecz produktem reconquisty. Nie ma własnego języka, posiada natomiast bogatą, żywą kulturę ludową, łączącą w sobie wiele różnych wpływów. Nie można pominąć obok dziedzictwa kultury arabskiej znaczenia Cyganów, których w południowej Hiszpanii żyje spora liczba. To dzięki nim flamenco zyskało swój niepowtarzalny koloryt. Barwny, świąteczny strój gitana jest dziś bardziej popularny niż kiedykolwiek przedtem i traktowany jest jako przyznanie się do pochodzenia andaluzyjskiego. Jego najnowsze modele, można podziwiać na jednym z licznych festynów ludowych, odbywających się głównie wiosną i jesienią. Najsłynniejszy jest Fena de Aprilw Sewilli. Zbierają się na nim miejscowi hodowcy byków i toreadorzy, by zorganizować walki byków.

Andaluzja
Andaluzja
Andaluzja to najludniejsza i druga pod względem powierzchni wspólnota autonomiczna położona w południowej Hiszpanii. Zróżnicowany teren sprawia że każdy znajdzie to coś dla siebie.

Andaluzja, podbita przez Maurów w 711 r., pozostała najdłużej pod ich panowaniem. Ostatnie na półwyspie arabskie królestwo w Grenadzie upadło dopiero w 1492 r., a jeszcze w 60 lat później w górach Alpujarras wybuchło powstanie mauretańskich niedobitków. Do dziś Andaluzja stanowi pomost między Europą a Afryką, a przez 200 lat była pomostem między Europą i Ameryką. Przez porty w Sewilli i Kadyksie szedł cały handel Hiszpanii z jej koloniami w Północnej i Południowej Ameryce. Złoto przepływało tu setkami ton, bogacąc nielicznych, rujnując tysiące. Skarbce katedr i kościołów zgromadziły bogactwa wprost nieprawdopodobne. Katolicyzm andaluzyjski ma zresztą formy niespotykane w innych krajach chrześcijańskich. Zdumiewa pogański wręcz kult symbolu i wizerunku. Niezliczone procesje polegają na obnoszeniu po miastach olbrzymich ołtarzy z posągami Madonny, Chrystusa i świętych kult Matki Boskiej jest tu rozwinięty jak nigdzie indziej - posągami od stóp do głowy pokrytymi najdroższymi materiałami i klejnotami. Doroczne ferie mają rozmach fantastyczny, bawią się całe miasta i tysiące turystów. Od początku lat osiemdziesiątych na obszarze całej Hiszpanii elementy flamenco oraz dialekt andaluzyjski zintegrowały się w jedną kulturę młodzieżową. Popularna grupa andaluzyjska No me pises que llevo chanclas, (Nie depcz mi po palcach, bo noszę sandały) wydała zabawny słownik dokumentujący dynamiczną ewolucję języka andaluzyjskiego. Nowo powstałe terminy języka młodzieżowego przeplatają się bowiem ze starymi wiejskimi elementami.

Andaluzja jest najludniejszą i drugą pod względem powierzchni wspólnotą autonomiczną położoną w południowej Hiszpanii, obejmującą większą część regionu historycznego o tej samej nazwie oraz pasmo górskie na północy Sierra Morena. Graniczy na północy z Estremadurą i Kastylią La Manchą, na wschodzie Murcją, a na zachodzie z Portugalią. Jest to region rolniczo-przemysłowy, z rozwiniętym górnictwem, uprawami oliwek, bawełny, dębu korkowego, cytrusów, palm daktylowych. Dziś bardziej niż kiedykolwiek określić można tożsamość Andaluzji. Ojczyznę flamenco i walki byków charakteryzują jaskrawe przeciwieństwa. Beztroska i zwątpienie, luksus, bogactwo Marbelli i bieda ludności mieszkającej u stóp gór. Jedyna w swoim rodzaju jest różnorodność krajobrazu: od pokrytych śniegiem gór Sierra Nevada z najwyższym szczytem Hiszpanii (Cerro de Mulhalcen - 3.481 m n.p.m.) aż po wypalone słońcem łąki i plaże. Geograficznie Andaluzja zaczyna się na południe od długiego łańcucha starych, niskich gór Sierra Morena, którymi stromo opada ku nizinie płaskowyż Mesety. Na wschodzie wypiętrzają się Góry Betyckie, dochodzące do samego morza. Za przylądkiem Cabo de Gata brzeg skręca gwałtownie na zachód i rozpoczyna się Costa Del Sol.

Andaluzja na forum

  • tomek
    tomek

    Polecam wyprawę do Rocio gdzie corocznie przybywa około pół miliona pielgrzymów na koniach, mułach i wozach ciągniętych przez woły, pochodzących z najróżniejszych punktów regionu pomiędzy miastami Sewila i Huelva. Punktem kulminacyjnym pielgrzymki jest wystawienie statuetki Marii, nazwanej Białym Gołębiem, w świątyni ustrojonej ozdobami z ceramiki, przy akompaniamencie okrzyków tłumu. Naprawdę robi wrażenie !

Strona korzysta z plików Cookies zgodnie z ustawieniami Twojej przeglądarki. [ok]