Imiona

Każdy Hiszpan oprócz swego imienia otrzymanego przy chrzcie, ma dwa nazwiska. Pierwsze - ojca, drugie - matki. Kobiety również po ślubie zachowują swe nazwisko panieńskie. Małżeństwa mają więc odrębne nazwiska. Czasem przypadek sprawia, że są one takie same. Ponieważ Sanchez, Rodriguez czy Perez są bardzo rozpowszechnione, nie jest wykluczona kombinacja np. Sanchez Sanchez u dzieci. Z reguły w celu dokonania pierwszej identyfikacji wystarczy imię i nazwisko ojca. Dopiero gdy dochodzi do nieporozumień na tym tle, sięga się po nazwisko matki.

W książce telefonicznej abonenci uszeregowani są według nazwisk ojców. Przy podnoszeniu słuchawki nikt nie przedstawia się nazwiskiem. Także wizytówki z nazwiskami mieszkańców obok przycisków dzwonka lub na drzwiach spotyka się rzadko. Anonimowość w Hiszpanii jest atutem. Jeżeli chce się kogoś odwiedzić, należy dokładnie zapisać adres, z piętrem i numerem drzwi włącznie. Podobnie w korespondencji: dokładny adres na kopercie jest sprawą bardzo istotną.

Jeżeli chodzi o bezpośrednie zwracanie się do kogoś, stosuje się imię i nazwisko danej osoby (Senor Juan Perez). Natomiast już po pierwszym wspólnym posiłku można mówić do siebie po imieniu. Pełne szacunku zwroty Don i Dona, po których następuje imię, zdarzają się obecnie jedynie na oficjalnych zaproszeniach, dokumentach urzędowych oraz używają ich starsi ludzie na wsiach wobec tamtejszych ważnych osobistości.

Szczególnie na wsi i w małych miasteczkach chętnie używane są przezwiska (apodos), które nawiązują do pochodzenia, wyglądu lub jakiegoś wydarzenia. Niektóre z nich w tak dużym stopniu wyparły właściwe nazwiska, że znalazły się w końcu w rejestrze meldunkowym i same stały się nazwiskami.

Mało fantazji wykazują Hiszpanie przy doborze imion do chrztu, choć w ostatnim czasie szczególnie w Katalonii i Kraju Basków rzadziej nadaje się imiona członków Świętej Rodziny. Mimo tego nadal wielu chłopców nosi imię Juan (Jan) i Jose (Józef), a nawet Jesus (z akcentem na ostatnią sylabę). Prawie wszystkie dziewczęta mają na imię Maria, czego często nie słychać w użytku codziennym. Nazywa się je krótko Carmen, Concepción, Dolores, zamiast Maria del Carmen, Maria de la Concepción lub Maria de los Dolores.

O ile oficjalny rejestr imion jest jednostajny, o tyle wiele inwencji wykazują Hiszpanie w tworzeniu form zdrobniałych, jakimi zwracają się w domu i poza nim do przyjaciół i krewnych. Są to zazwyczaj skróty imion właściwych, nadanych podczas chrztu z końcówkami - ita/ito. Francisco - to Paco lub Paąuito, Rosario to Charo, Maria de la Concepción - Concha lub Conchita itd. Imiona żeńskie są ściśle związane z kultem maryjnym. W małych miasteczkach i na wsiach ludzie noszą imię patrona danej miejscowości. Jednym z kuriozów, do jakich doprowadził iberoromański kult maryjny jest najkrótsze, składające się z jednej litery imię O - od Maria de la O.


Kieszonkowa Encyklopedia Turysty

Imiona na forum

  • Brak rozmów na temat Imiona.
Strona korzysta z plików Cookies zgodnie z ustawieniami Twojej przeglądarki. [ok]