Semana Santa

Uroczystości z okazji Wielkiego Tygodnia (Semana Santa) stanowią punkt kulminacyjny w hiszpańskim kalendarzu świąt. W żadnym innym kraju Europy końcowy epizod bolesnej historii Jezusa nie jest przyczyną tak intensywnych praktyk zbiorowych, przy wzrastającej dodatkowo obojętności wobec aktywnego katolicyzmu. Bezsprzecznie przetrwało w świadomości społeczeństwa średniowieczne podejście do religii katolickiej jako do spektaklu teatralnego. Spektakl ten zyskał w Andaluzji, a szczególnie w Sewilli sławę międzynarodową.

Bractwa (zwane hermandades lub cofradfas) podobne do towarzyskich stowarzyszeń (męskich) już na kilka tygodni przed świętem przygotowują msze i procesje. Co roku podczas Semana Santa noszą długie szaty pokutne z wysokimi szpiczastymi kapturami. Podczas nocnych pochodów przedstawiana jest droga krzyżowa (pasos) i obnoszona olbrzymich rozmiarów figura plączącej Matki Boskiej Bolesnej (La Virgen de los Dolores), bogato ozdobiona girlandami kwiatów, światełkami i świeczkami w haftowanej narzucie. Słynna jest sewillska Virgen Macarena, której kopie można spotkać w wielu domach. Ciężkie figury umocowane są na postumentach, które niesie na ramionach od 10-20 mężczyzn, tzw. costaleros. Na poszczególnych stacjach - zwłaszcza w Andaluzji - odśpiewywane są tzw. akty strzeliste, przypominające donośne lamenty, oraz wystrzeliwane są w kierunku nieba strzały (stąd nazwa: saeta). Za podestami z figurami kroczą pokutnicy, zazwyczaj boso. Na wsiach są jeszcze ludzie, którzy robią to z autentycznym religijnym przekonaniem. Grają arkiestry wojskowe, a stragany i churrerias stwarzają atmosferę, jaka panuje zazwyczaj na festynach ludowych.

Semana santa - Wielki tydzień
Semana santa - Wielki tydzień
Semana Santa to hiszpański odpowiednik święta znanego pod nazwą Wielki Tydzień – w chrześcijaństwie uroczysty czas upamiętniający ostatnie dni Chrystusa.

Poza Andaluzją znane są także pasos z Valladolid i Murcii. W miejscowości Lorca (Murcia) o palmę pierwszeństwa w kwestii najpiękniejszego przedstawienia drogi krzyżowej rywalizują dwa confradfas. W dolnym Aragonie w każdą noc Wielkiego Tygodnia nieprzerwanie słychać odgłosy bębnów. Wiadomym jest, że tym tzw. tamboradas z Calandy (Teruel) wtórował urodzony tam filmowiec, Luis Bunuel, gdy po wielu latach pobytu na emigracji powrócił do ojczyzny.

  • Komentarze i opinie
  • Brak komentarzy na forum, możesz być pierwszą osobą rozpoczynającą temat
Strona korzysta z plików Cookies zgodnie z ustawieniami Twojej przeglądarki. [ok]