Ślub

Małżeństwo jako instytucja utraciło w Hiszpanii w dużym stopniu swój prestiż, ale sama ceremonia ślubna tak jak dawniej jest ważnym świętem rodzinnym. Zawieranie małżeństw z osobami wywodzącymi się z tej samej sfery nie jest już obowiązującą zasadą, lecz w praktyce ciągle jeszcze funkcjonuje.

Ważne jest przede wszystkim samo wesele, które odbywa się z wielką pompą i paradą. Akurat dla tych, którzy na co dzień żyją w skromniejszych warunkach, wystawne urządzenie przyjęcia weselnego stanowi punkt honoru i jest symbolem statusu społecznego. Rodziny przyszłych nowożeńców prześcigają się zatem w tym względzie. Słynne są wesela cygańskie, które w swej wspaniałości naśladowane są przez inne nacje. Już na długo przed ślubem czyni się przygotowania na wielką skalę, jak również zbiera prezenty od przyjaciół i rodziny. Niektóre pary wystawiają w jakimś sklepie listę życzeń tak, aby nie dostać podwójnych prezentów. Na krótko przed ceremonią odbywa się wesołe, lecz zroszone obficie łzami pożegnanie życia w wolnym stanie.

Panna młoda świętuje wśród swych przyjaciółek, a pan miody w gronie swoich przyjaciół. Mimo, że Kościół utracił swoje wpływy, młoda generacja bierze ślub nie tylko w Urzędzie Stanu Cywilnego, lecz także przed ołtarzem. Panna młoda ma na sobie białą suknię, a pan młody czarny garnitur. Po ceremonii zgromadzeni obsypują parę ryżem oraz witają ją okrzykiem Viva los novios! (niech żyje młoda para). Panna młoda rzuca w tłum nie tylko swój bukiet, lecz także rozdziela szpilki z dużymi główkami, które miała pod sukienką. Rozdaje je swoim niezamężnym przyjaciółkom, które przypinają je sobie do bluzek główkami w dół. Ta, która w ciągu dnia zgubi szpilkę, wyjdzie wkrótce za mąż. Poza tym panna młoda ma na sobie wypożyczony pas do pończoch z błękitną wstążką na szczęście. Natomiast jeden z własnych pasów do pończoch daruje w dniu ślubu swej najlepszej niezamężnej przyjaciółce, aby i ją spotkało wkrótce szczęście. Po ślubie wszyscy goście świętują najczęściej na wielkim bankiecie, na którym nie może zabraknąć tortu weselnego. Podczas przyjęcia krąży wśród stołów na talerzyku pocięty na części krawat pana młodego. Goście nabywają poszczególne kawałki tego amuletu, wnoszą w ten sposób wkład w sfinansowanie podróży poślubnej nowożeńców, tzw. viaje de luna de miel.

  • Komentarze i opinie
  • Brak komentarzy na forum, możesz być pierwszą osobą rozpoczynającą temat
Strona korzysta z plików Cookies zgodnie z ustawieniami Twojej przeglądarki. [ok]