Gerona

Gerunda wchodziła w skład prowincji Tarraconensis i dzieliła losy całej Katalonii. Stolica biskupstwa od czasów wczesnochrześcijańskich, w 717 zajęta przez Arabów, została odzyskana w 785 przez Ludwika Pobożnego, syna i następcę Karola Wielkiego. Wchodziła w skład Hrabstwa Barcelony, potem królestwa Aragonii. Oblężona w czasie wojen napoleońskich była broniona równie zażarcie, jak Saragossa, i poniosła ogromne straty materialne.

Starożytne, otoczone murami miasto Girona leży na wzgórzu przypominającym fortecę, wznoszącym się wysoko nad Riu Onyar. Za czasów rzymskich Girona była fortem Gerunda leżącym na Via Augusta. Od tamtej pory walki o nią toczyły się prawie w każdym stuleciu. Chyba bardziej niż w którymkolwiek innym mieście Katalonii u mieszkańców Girony obserwuje się ich specyficzny charakter jej dawnych obywateli. Po podboju Hiszpanii przez Maurów Girona przez ponad dwa stulecia była arabska, co znajduje odbicie w labiryncie wąskich uliczek w centrum. Na wyglądzie miasta zaważyła także obecność Żydów żyjących tutaj sześć wieków. Po latach zaniedbania znów można obejrzeć dawną dzielnicę żydowską z domami, sklepami oraz budynkami gminy. Do XVIII wieku Girona była oblegana dwadzieścia dwa razy. W XIX wieku, po przetrwaniu pięciu ataków, w tym siedmiomiesięcznego oblężenia przez wojska Francuzów w 1809 r., miasto zyskało sobie miano nieśmiertelnego. Wmieście panuje różnorodność stylów architektonicznych, od rzymskiego klasycyzmu do modernisme. Największe wrażenie robi na turystach piękna średniowieczna starówka, której walory podkreśla nadrzeczna sceneria.

  • Komentarze i opinie
  • Brak komentarzy na forum, możesz być pierwszą osobą rozpoczynającą temat
Strona korzysta z plików Cookies zgodnie z ustawieniami Twojej przeglądarki. [ok]