Toledo

Jak Rzym dla Włoch, tak Toledo dla Hiszpanii jest skarbnicą pamiątek z całego okresu historii. Ważna osada w czasach imperium rzymskiego, od 561 administracyjna i religijna stolica królestwa wizygockiego, miejsce synodów. Zdobyte przez wodza Berberów Tarią w 712, Toledo straciło rangę stolicy na rzecz Kordoby, za czasów, małych królestw było siedzibą państewka muzułmańskiego płacącego daninę Kastylii. W 1085 wkroczył do miasta Alfons VI, wkrótce przenosząc tu stolicę Kastylii i Leonu. Alfons VII przybrał tytuł Toleti imperiir ex (król Toledo).

Miasto trzech kultur i trzech religii, ośrodek wymiany myśli naukowej i filozoficznej między chrześcijańską Europą i muzułmańskim Wschodem, Toledo rozkwitło w XII i XIII w., zwłaszcza za rządów Piotra I. Później za czasów Królów Katolickich i Karola I renesansowy dwór najpierw królów, potem kardynałów-prymasów gromadził artystów i myślicieli. Filip II przeniósł dwór do Aranjuezu i Eskurialu, a stolicę administracyjną do Madrytu (1561).

Toledo pozostało stolicą religijną, skąd Inkwizycja kontrolowała życie umysłowe kraju. Miasto zachowało się w XVII-wiecznym kształcie, niemal żadne późniejsze budowle nie zniekształciły unikalnego zespołu zabytkowego. Tylko dzielnica przyległa do Alkazaru, dziś odbudowanego, uległa ciężkim zniszczeniom w 1936, kiedy Toledo było widownią jednego z najgłośniejszych epizodów wojny domowej: 70-dniowego oblężenia nacjonalistów w Alkazarze, a następnie masakry republikanów po zajęciu miasta przez frankistów.

  • Komentarze i opinie
  • Brak komentarzy na forum, możesz być pierwszą osobą rozpoczynającą temat
Strona korzysta z plików Cookies zgodnie z ustawieniami Twojej przeglądarki. [ok]