Kastylia-La Mancha (hiszp. Castilla-La Mancha) wspólnota autonomiczna (region autonomiczny) w środkowej Hiszpanii. W przeszłości wraz z Madrytem tworzyła region Nowa Kastylia (hiszp. Castilla la Nueva). Graniczy z Kastylią-León, Madrytem, Walencją, Murcją, Aragonią, Andaluzją i Estramadurą. Jest jednym z najsłabiej zaludnionych regionów Hiszpanii.
Powierzchnia 79 200 km², 1 977 304 mieszkańców. Stolicą jest Toledo, inne ważne miasta to Albacete, Cuenca, Puertollano, Tomelloso, Hellín, Alcazar de San Juan, Valdepenias, Talavera de la Reina, Villarrobledo, Almansa, Azuqueca de Henares, Ciudad Real i Guadalajara.
Środkowa część regionu znajduje się w Mesecie Iberyjskiej (wyżyna), którą otaczają łańcuchy górskie - od północnego zachodu Góry Kastylijskie, od północnego wschodu masyw Serrania de Cuenca i od południa góry Sierra Morena. La Mancha ma klimat podzwrotnikowy kontynentalny, suchy. Krainę przecina rzeka Tag, najdłuższa rzeka Półwyspu Iberyjskiego.
W odległej przeszłości region był miejscem wielu bitew toczonych pomiędzy chrześcijanami i muzułmanami, a następnie między poszczególnymi władcami chrześcijańskimi przed zjednoczeniem Kastylii i Aragonii w roku 1492 pod berłem Ferdynanda i Izabeli.