Kino i film

Hiszpanie od samego początku historii kina brali w niej aktywny udział. Od 1900 roku do lat dwudziestych powstawało wiele niemych filmów hiszpańskiej produkcji, a liczne cinemas otworzyło swe podwoje. W latach czterdziestych na ekranach królowały filmy o charakterze historycznym oraz pseudo folklorystyczne. W rolach głównych występowała hiszpańska Marilyn Monroe - Sara Montiel, którą później zatrudniono nawet w Hollywood.

Te espanoladas można oglądać w telewizji w niedzielnych lub wczesnopopołudniowych programach. W latach pięćdziesiątych podstawy nowoczesnej hiszpańskiej sztuki filmowej stworzyli reżyserzy: Luis Garda Berlanga i Juan Antonio Bardem. Niezapomniany pozostanie Luis Bunuel (1900-1983), który większość życia spędził na emigracji. Mieszkał m. in. przez długie lata w Meksyku. Dopiero w 1976 roku po śmierci dyktatora Franco zaczęto hołdować temu człowiekowi, który był nestorem i sumieniem hiszpańskiego filmu, nieporównywalnym z nikim innym. W latach siedemdziesiątych hiszpańskie kino - podobnie jak i literatura, skoncentrowało się na rozliczeniu wojny domowej i okresu dyktatury. Dziś jest to już temat jeden spośród wielu.

Hiszpania należy bezsprzecznie do wielkich europejskich kultur filmowych, które walczą w salach kinowych z północnoamerykańską konkurencją, a także z wszechwładzą telewizji. Ma nie tylko plejadę świetnych reżyserów (Carlos Saura, Jaime de Armińan, Manuel Gutierrez Argón, Victor Erice), lecz także wysoko notowanych i popularnych aktorów i aktorki, jak: Ana Belen, Angela Molina, Victoria Abril, Fernando Rey, Fernando Fernan-Gomez, Jose Sacristan.

Siłą filmu hiszpańskiego są ekranizacje powieści, które się szczególnie faworyzuje. Wsparcie okazywane w Hiszpanii przemysłowi filmowemu jest nieporównywalnie większe, niż w innych krajach Europy. W związku z obserwowanym w tej dziedzinie regresem organizuje się Cine-Clubs i festiwale filmowe, z których impreza w San Sebastian należy do siedmiu najbardziej prestiżowych na całym świecie. Mimo to liczba widzów przychodzących oglądać rodzime filmy jest niewielka. Także niewiele obrazów odnosi sukcesy za granicą. Wyjątkiem był film Carmen Carlosa Saury, który zdobył dużą popularność w wielu krajach.

Pedro Almodovar, nowa gwiazda hiszpańskiego kina, osiągnął sukces kasowy swymi komediami, które opowiadając z przymrużeniem oka o życiu Hiszpanii, ukazują w krzywym zwierciadle tradycję machismo.

Kieszonkowa Encyklopedia Turysty

Kino i film na forum

  • Brak rozmów na temat Kino i film.
Strona korzysta z plików Cookies zgodnie z ustawieniami Twojej przeglądarki. [ok]