Habsburgowie

Izabela i Ferdynand starali się rozwiązać wszystkie najważniejsze problemy hiszpańsko-europejskie poprzez strategiczne małżeństwa dynastyczne. Niestety bez wielkiego powodzenia. W Anglii, która była potencjalnym sojusznikiem przeciwko Francji, małżeństwo Henryka VIII z Katarzyną Aragońską okazało się nieudane. Ich córka, Maria, wydana za króla Portugalii, umarła szybko i wówczas jej siostra, Izabela, poślubiła wdowca. Juan, dziedzic tronu Kastylii i Arago-nii, również zmarł młodo. Izabela Katolicka zmuszona była wyznaczyć do sukcesji córkę Juanę. Juana wyszła za mąż za syna Maksymiliana Austriackiego, Filipa Pięknego. Ferdynand Katolicki miał być do śmierci regentem królestwa, napotkawszy jednak sprzeciw Filipa, wycofał się do swych posiadłości w Aragonii. Filip I zmarł w roku 1506 zostawiając młodą żonę w głębokiej rozpaczy. Nigdy nie wróciła do równowagi i dlatego nazwano ją Juana la Loca (Joanna Szalona). Ferdynand Katolicki zmarł w roku 1516, a dziedzicem tronu został jego wnuk, Karol V, wychowywany od urodzenia we Flandrii. Podczas interregnum rządy sprawował kardynał Cisneros. Wreszcie, w 1517 roku, siedemnastoletni monarcha przybył do kraju w otoczeniu flamandzkich doradców. Nie znał ani słowa po hiszpańsku. Po krótkim pobycie zmuszony był udać się do Niemiec, gdzie miano go koronować cesarzem, w ramach sukcesji po drugim dziadku, Maksymilianie L Karol powierzył więc rządzenie Hiszpanią swemu zausznikowi, Adrianowi z Utrechtu. Arystokracji kastylijskiej nie podobał się obcy władca ani flamandzki dwór. Pod nieobecność młodego cesarza w kastylijskich miastach zaczęły też wybuchać powstania Comuneros, szybko jednak stłumione.

Walencja była w owym czasie najbogatszym miastem hiszpańskiego południą. Nękały ją jednak ciągłe wybuchy społecznego niezadowolenia i ataki piratów. Wreszcie gildie chwyciły za broń i powstały przeciw klasie panującej, zdobyły kontrolę nad miastem i wydelegowały własnych przedstawicieli do rady miejskiej. Kiedy sprzeciwił się temu wicekról Walencji, doszło do powstania ludowego. Szybko bunt rozprzestrzenił się na cały Lewant i na Wyspy Balearskie. Gdy tylko cesarskim wojskom udało się zdusić rebelię Comuneros na północy, w roku 1521 musiały interweniować również w regionie Walencji. Pokonały w bitwie siły powstańcze i natychmiast dokonały egzekucji przywódców.

Karol V, w Hiszpanii noszący imię Karola I, wrócił do kraju w 1523 roku. Podczas całego swego panowania zmuszony był do ciągłej walki na kilku frontach. Starł się kilka razy z Franciszkiem I, królem Francji, z powodu konfliktu interesów we Włoszech. W 1530 Karol został koronowany królem Bolonii. W całym rejonie śródziemnomorskim dochodziło do ciągłych potyczek z tureckimi piratami, którzy napadali i grabili wybrzeża Włoch i Hiszpanii. W roku 1535 Karol V zdobył Tunis, ale piraci przenieśli swoją siedzibę do Algieru, którego to miasta hiszpański król nie mógł zdobyć. W Niemczech przez długie lata uwikłany był w wojny przeciwko protestantom.

W roku 1526 Karol V ożenił się w Sewilli ze swoją kuzynką, Izabelą Portugalską. Uczta weselna odbyła się w Casa de Pilatos (w Pałacu Piłata). Potem młoda para przeniosła się na kilka miesięcy do Grenady. Karol wybudował tam swój pałac w pobliżu Alhambry. Królowa zmarła podczas porodu w 13 lat później w Grenadzie.

Za panowania Karola V Hiszpania stała się najpotężniejszym państwem Europy. Po odkryciu Ameryki większość handlu koncentrowała się na wybrzeżach Atlantyku. Do kraju napłynęły niezmierzone bogactwa, powstały wielkie domy bankierskie. Z powodu wielu prowadzonych przez Karola wojen, król był u bankierów potężnie zadłużony. Po Pokoju w Augsburgu, Karol V abdykował w roku 1556 na korzyść swego syna, Filipa II, i usunął się w zacisze klasztoru w Yuste, gdzie zmarł po dwóch latach.

Habsburgowie na forum

  • Brak rozmów na temat Habsburgowie.
Strona korzysta z plików Cookies zgodnie z ustawieniami Twojej przeglądarki. [ok]