Wizygoci

W IV wieku Hunowie, plemiona pochodzące z Azji Środkowej, najechali środkową Europę, wypierając stamtąd plemiona germańskie, które z kolei ruszyły w stronę dzisiejszej Francji i Hiszpanii. Swewowie osiedli na terenach, które później stały się hiszpańską Galicją, Alanowie dotarli aż do Luzytanii (Portugalia), a Wandalowie zatrzymali się w Andaluzji i północnej Afryce. Sprzymierzeni z Rzymem Wizygoci zajęli południową Francję, ustanawiając swą stolicę w Tuluzie. Wkrótce jednak zostali pobici przez Franków i w roku 507 oni również wycofali się na Półwysep Iberyjski, gdzie założyli nową stolicę - Toledo. Znani z wojowniczości i mobilności Wizygoci byli co najwyżej stutysięcznym ludem. Zasiedlili kilka regionów środkowej Mesety i zdołali umocnić tam swoje panowanie. Rzymscy Hiszpanie, którzy zamieszkiwali wybrzeże śródziemnomorskie, nie obawiali się barbarzyńców, ponieważ pozostawali pod opieką Wschodniego Cesarstwa Rzymskiego. Justynian próbował nawet uczynić z tych terenów zalążek nowego imperium, w następstwie czego hiszpański Lewant dostał się pod wpływy Bizancjum na 70 lat (549-620).

Królowi Wizygotów, Liuwigildowi, udało się zjednoczyć pozostałe plemiona germańskie i stać się władcą potężnego, nieprzyjaznego Rzymowi cesarstwa. Panowaniu Wizygotów sprzyjała jednolitość religijna tych terenów. Warto tu wspomnieć, że wraz z Wizygotami pojawił się w Hiszpanii arianizm, który oni sami przyjęli w IV wieku. Wiara głoszona przez aleksandryjskiego kapłana Ariusa nie uznawała Chrystusa za Syna Bożego, a jedynie za podobnego Bogu. Dało to początek wielu konfliktom i sprawiło, że chrześcijanie rzymscy zajęli postawę szczególnie wrogą wobec arianizmu. Gdy Liuwigild starał się nawrócić hiszpańskich chrześcijan na arianizm, jego własny syn, Hermenegild, przyjął w Sewilli wiarę rzymskokatolicką. Po zdobyciu Sewilli, król kazał stracić swego syna. W odpowiedzi chrześcijanie rzymscy ogłosili go męczennikiem i świętym. Po śmierci króla na tron wstąpił brat męczennika, Rekared, jak on nawrócony na wiarę rzymskokatolicką. Podczas III Soboru w Toledo (587) Rekared ogłosił tę wiarę wyznaniem narodowym.

Cesarstwo wizygockie nie przetrwało długo. Królowie, wybierani podczas specjalnych zgromadzeń przez możnowładców świeckich i duchownych, zmieniali się zbyt często. Ostatni z gockich królów,

Roderyk, objął tron mimo sprzeciwu części dostojników, którzy zwrócili się o pomoc do Arabów. W tym czasie Arabowie rozprzestrzenili się już w całej północnej Afryce, a wraz z nimi szerzył się islam. Wezwani na pomoc, w krótkim czasie doprowadzili do upadku Wizygotów. Swoje zwycięstwo nad Roderykiem wykorzystali jako pretekst do osiedlenia się na Półwyspie Iberyjskim.

Wizygoci na forum

  • Brak rozmów na temat Wizygoci.
Strona korzysta z plików Cookies zgodnie z ustawieniami Twojej przeglądarki. [ok]