Społeczeństwo

Stale zwraca się uwagę na szaleńcze tempo przemian społecznych, jakie Hiszpania przeżyła w bardzo krótkim czasie. Niewątpliwie rozpoczęły się one już w dziesięcioleciu, w którym nastąpiła śmierć gen. Franco. Z biegiem tych lat (1964-1974) dominującą rolę gospodarki agrarnej przejął przemysł i usługi. SEAT 600 - mały samochód przeznaczony dla warstwy średniej - był symbolem tego małego cudu gospodarczego. Gwałtowny wzrost turystyki przyczynił się do uświadomienia sobie przez hiszpańskie społeczeństwo swego zacofania.

Hiszpanie zaczęli szybko nadrabiać utracony czas. Okazało się, iż wraz z nastaniem demokracji wiele sfer życia uległo zmianom. Padł surowy kodeks moralny, a media stały się tak samo niezależne, jak i całe społeczeństwo, które radowało się wolnością. Nastały stosunki liberalno-kapitalistyczne, a wraz z nimi pojawiła się grupa straceńców). Mówi się o społeczeństwie dobrobytu, obejmującym 2/3 ludności, i przeciwstawia się mu 1/3, która żyje w biedzie na peryferiach wielkich miast i na wsi. Nic dziwnego, że elementami pejzażu ulicy są z jednej strony żebracy i bezdomni, a z drugiej strony - szczególnie w Barcelonie i mekkach turystycznych stale rośnie liczba szpanerów, ze wszystkimi atrybutami modnego i snobistycznego światka.

Pozostały aktualne, a nawet zaostrzyły się wieczne problemy społeczne związane ze strukturą społeczną. Podobnie jak dawniej tak i teraz istnieje przepaść między miastem a wsią oraz północą a południem.

Zwiększyła się także liczba znaków zapytania w kwestii znaczenia i miejsca w społeczeństwie wielu mniejszości narodowych. Na porządku dziennym są ekscesy skierowane przeciwko Cyganom. Natomiast warstwy robotników i chłopów, które awansowały do grupy drobnomieszczaństwa separują się i nie chcą mieć nic wspólnego z mniejszościami społecznymi. Wielu nie przyznaje się do swych chłopskich korzeni i stara się żyć według prawideł kultury miejskiej.

Kieszonkowa Encyklopedia Turysty

Społeczeństwo na forum

  • Jarosław
    Jarosław

    Ja chciał bym wypowiedzieć się w trochę innej kwesti na temat zwyczajów i obyczajów w Hiszpani, nawet jeżeli o marica i maricón mówi się pogardliwie, faktem jest, że obecnie ponad połowa ludności hiszpańskiej akceptuje homoseksualizm. Są to wyniki badań socjologicznych, które wykazały tę tolerancję, szczególnie u młodego pokolenia. Ich pozycja w społeczeństwie jest jednak nadal dość niepewna. Do 1975 roku skłoności te były karalne i mogły spowodować nawet 5-letnią karę więzienia. Później nastąpiła fala eufori, w której homoseksualiści organizowali się i oficjalnie występowali przeciwko odrzucaniu ich i nietolerancji. Często wypowiadali się wspólnie z działaczkami ruchu kobiecego. Dziś zjawisko to nabrało bardziej osobistego charakteru. Jest widoczne w centrach subkultur, które istniały już w czasach dyktatury. Barcelona, Madryt, Walencja i Kadyks to miasta które zamieszkują liczne zbiorowiska pederastów i transwestytów, które przyciągają także turystów. Kosmopolitycznym rajem homoseksualistów jest na przykład miasteczko Sitges, niedaleko Barcelony. W podobny sposób przebiegał rozwój ruchu lesbijek, mający korzenie w Barcelonie (Red de Amazonas) i w Madrycie. Po początkowej fali eufori nastąpiła rezygnacja. Od 1988 roku umożliwiono prawnie lesbijkom macierzyństwo poprzez sztuczne zapłodnienie. Co najmniej trzy pary skorzystały z tego prawa. Otwarta dyskusja nad tymi przypadkami doprowadziła do szerszej akceptacji tych kobiet.

Strona korzysta z plików Cookies zgodnie z ustawieniami Twojej przeglądarki. [ok]