Alicante

Alicante rozbudowało się wzdłuż brzegu, u podnóża skalistych wzgórz na wyższym (200 m), nad morzem stoi Castillo Sta. Barbara, na niższym (85 m) zamek S. Fernando. Wzdłuż wybrzeża znajduje się piękna promenada obsadzona palmami, nieco dalej kilka interesujących zabytków i dzielnica Santa Cruz tworząca zespół szczególnie atrakcyjny dla zwiedzających.

Ponad 2 km promenada nadmorska dzieli się na 3 odcinki. Najdalej na południe Paseo Doctor Ramóny Cajal prowadzi wzdłuż portu pasażerskiego. Centralny odcinek Paseo de Espana prowadzi wzdłuż portu jachtowego, odcinek południowy Paseo de Gomis - wzdłuż plaży Postiguet.

W gęstwinie palm, wśród kwitnących krzewów, po alejkach wyłożonych kolorową mozaiką spacerują tłumy turystów, mając za plecami rząd nowoczesnych hoteli i domów mieszkalnych. Druga taka promenada prowadzi równoległą do wybrzeża Calle Mayor, dawną główną ulicą miasta - dziś zamkniętym dla ruchu kołowego pasażem handlowym. Prostopadła do promenady nadmorskiej Rambla Mendez Nunez rozpoczyna się nowoczesnymi gmachami luksusowych hoteli.

Niedaleko od Rambli, na prawo idąc od morza znajduje się katedra S. Nicolas de Bari zbudowana w latach 1616-62 z surową elewacją herreriańską. Wnętrze barokowe wyróżnia się wyrafinowaniem dekoracji kaplica de la Comunión w lewym ramieniu transeptu, przykryta kopułą ozdobioną rzeźbami. Z kaplicy wielkie drzwi dwuskrzydłowe z rzeźbionego drewna artystycznie inkrustowanego miedzią, prowadzą na wirydarz klasztorny.

Przy Calle Mayor ratusz (Ayuntamiento) z lat 1696-1760. Główna elewacja, od strony Pl. de Julio, barokowa, o harmonijnych proporcjach i lekkiej falistej linii gzymsów; okna i drzwi pokryte bujnymi festonami stiukowych ozdób w stylu churrigueresco. Wewnątrz Błękitna Sala obrad z galerią obrazów oraz barokowa kaplica. Na monumentalnych schodach tablica oznaczająca poziom morza ero, od którego liczy się wszystkie wysokości w Hiszpanii.

Na przeciwnym końcu znajduje się Calle Mayor kościół parafialny Sta. Maria, zbudowany pod koniec XV w. na ruinach meczetu, przebudowany w 1721-49, uzyskał wówczas swą obecną elewację frontową, ciężkie i niezbyt udane dzieło Francesco Borrominiego. Kontrastuje z nią lekka, strzelista nawa gotycka oraz renesansowa i barokowa dekoracja kaplic i gł. ołtarza. Nagromadzenie wysokiej wartości malowideł, rzeźb, tkanin czyni z kościoła jedną z najbardziej imponujących świątyń Lewantu.

Między kościołem a wzgórzem rozpościera się labirynt starej dzielnicy Santa Cruz, która jeszcze w czasach Yictora Hugo wyglądać miała jak arabska medina. Dziś już ten orientalny charakter jest dość trudno dostrzegalny, ale to nie odbiera uroku starym domom wzdłuż wąskich uliczek. Przy jednej z nich, C. Toledo 21, mieści się Muzeum Ceramiki Lewantyńskiej, drugie co do bogactwa ekspozycji po walenckim.

Serpentyną szosy, lub kolejką linowo-terenową od strony morza, dostajemy się na szczyt wzgórza, zwieńczony zamkiem Sta. Barbara. Prastara twierdza kartag. i rzym. przebudowywana była tylekroć, że nie pozostało śladu z pierwotnej budowli. Obecna jest stosunkowo niedawną rekonstrukcją, udanie naśladującą elementy średniowiecznych fortyfikacji: mury z blankami i basztami, fosy ze zwodzonymi mostami, magazyny podziemne, szpital, prochownia, koszary. Ruiny pałacu gubernatora są autentyczne, podobnie jak donżon i wieża Matanza. Sklepiony korytarz dnem wąwozu opadającego w stronę morza wyprowadza wprost na plażę. Z murów zamku wspaniała panorama miasta, portu, wybrzeży i wyspy Tabarca sylwetką przypominającej fantastyczny okręt.

Zamek S. Fernando po przeciwległej stronie miasta zbudowany został w okresie wojen napoleońskich. Porośnięte lasem wzgórze przekształcono na park miejski, teren wypoczynku i zabaw dzieci.

W nowej części miasta, pokrytej regularną szachownicą szerokich ulic, odchodzących od prostopadłej do morza alei Rambla de Doctor Gadea krzyżującej się z Avda. Alfonso el Sabio na Pl. Luceros, interesujące Muzeum Archeologiczne w gmachu Diputación, wejście od C. S. Juan Bosco. Najciekawiej prezentuje się tam kolekcja wykopalisk z Tosadel Manises / okresu kartagińskiego i iberyjskiego.

  • Komentarze i opinie
  • Brak komentarzy na forum, możesz być pierwszą osobą rozpoczynającą temat
Strona korzysta z plików Cookies zgodnie z ustawieniami Twojej przeglądarki. [ok]