Barcelona

W Barcelonie, pomimo populacji przekraczającej trzy miliony, jest zaskakująco łatwo wszędzie trafić. Główne zabytki znajdują się na starym mieście czyli na la Ciutat Vella które, pomimo gmatwaniny ulic i zaułków, jest wystarczająco małe i można je zwiedzić na piechotę. Ciągnie się ono na północny zachód od portu przez ok. 1,5 km ku południowym granicom XIX-wiecznych dzielnic.

Sercem starówki jest średnowieczna Barri Gótic (Barrio Gótico po kastylijsku), około 500 m2 wąskich, krętych uliczek i zabytkowych budynków. Na zachodnim skraju Barri Gótic biegną, przecinając stare miasto na pół, słynne Ramblas, główna arteria Barcelony, na której północnym krańcu znajduje się Plaza de Catalunya. Na południowym końcu Ramblas, tuż poniżej dzielnicy starego miasta zwanej Barri Xines (Barrio Chino, czyli chińska dzielnica), rozpościera się port.
Właściwie Barri Xines leży po zachodniej stronie Ramblas, ale w praktyce ulice dalej na wschód od Ramblas nie różnią się od tych w chińskiej dzielnicy, tzn. są bardzo malownicze i przerażające, zwłaszcza późno w nocy.

Średniowieczne uliczki biegną dalej po obu stronach Ramblas na północny wschód, przez Barri Gótic koło słynnego Museu Picasso aż do Parć de la Ciutadella (Parane de la Ciudadela), oraz na południowy zachód do zwieńczonego fortecą wzgórza Montjuic (Montjulch), gdzie znajdują się niektóre z najlepszych muzeów miasta i główny stadion olimpijski. Montjuic jest połączone kolejką linową z Barceloneta, dzielnicą położoną nad morzem na wschód od portu, poniżej Parć de la Ciutadella.

Rozciągające się niżej w kierunku północno-wschodnim stare przemysłowe przedmieście Poble Nou zostało w ostatnich latach gruntownie przekształcone z ponurej ruiny w olimpijski Parć de Mar.
Poniżej Plaza de Catalunya jest już nowoczesne miasto i centrum handlowe. Znane pod nazwą Eixample (Ensanche), zostało zaplanowane w ubiegłym stuleciu jako miejsce odpoczynku dla zatłoczonego miasta. Siatkę prostych ulic przecinają dwie wielkie aleje prowadzące za granice miasta: Grań Via de les Corts Catalanes i Avinguda Diaonal. Żadna wizyta w Barcelonie nie może obyć się bez choćby jednego dnia spędzoego na Eixample, tu bowiem znajduje się część najbardziej niezwykłej architektury Europy, łącznie z Sagrada Familia Gaudiego.

Ramblas stanowią bez wątpienia najbardziej tętniącą życiem część miasta i tam najlepiej można je poznać. To wielka, barwna i krzykliwa aleja, prowadząca z Plaza de Catalunya do portu. Niegdyś była korytem strumienia, płynącego wzdłuż XIII-wiecznych murów miejskich. Kiedy stare fortyfikacje stały się zbyt ciasne dla rozrastającego się miasta, poszerzono je wówczas na tyle, by objęły obszar otoczony dzisiejszą centralną obwodnicą i Ramblas znalazły się w ich obrębie.

Zbudowane przy Ramblas budynki klasztorne i uniwersyteckie powstawały od XV do XVII wieku. Środkiem alei biegł szeroki pasaż, który później obsadzono drzewami. Odcinek przy Pl. Catalunya nosi nazwę Rambla de Canaletes, pochodzącą od znajdującej się tu fontanny o głośnej tradycji. Podobno kto skosztuje jej wody, powróci do Barcelony. Spotykają się przy niej kibice piłki nożnej. Bardzo charakterystyczne dla tej części Ramblas są kioski z gazetami, zawsze otoczone wianuszkiem ciekawskich.

Plaza Real zawdzięcza swą nazwę wznoszącej się obok rezydencji królewskiej Palau Reial Major, pochodzącej głównie z XIV wieku. Szesnastowieczną wieżę barcelończycy nazywają Mirador del Rei Marti. Schody wiodą do Salo del Tinell, wspaniałej sali, której sklepienie wsparte jest na kamiennych łukach o znacznej rozpiętości, i do niewielkiej gotyckiej kaplicy Santa Agata, gdzie znajduje się retabulum konetabla, dzieło Jaume Hugueta.

Kompleks starego Hospital de la Santa Creu, zbudowanego w 1410 r. w celu połączenia w jednym miejscu różnych rozrzuconych po całym mieście szpitali, znajduje się w dzielnicy Barri del Raval, po zachodniej stronie ulicy Ramblas. Obecnie w jego wspaniałych gotyckich salach mieści się Biblioteka Katalonii. Barokowy Dom Rekonwalescencji ma wykładany płytami dziedziniec. Z całą pewnością godne uwagi jest neoklasycz-ne Kolegium Chirurgiczne, gdzie obecnie znajduje się Królewska Akademia Medyczna.

Barceloneta to dzielnica, dosłownie wynurzyła się z morskich fal. Ten trójkątny skrawek lądu osuszono w XVII wieku podczas kopania portu. Dzielnica, założona w połowie XVIII wieku, została rozplanowana regularnie przez wojskowego inżyniera Juana Martin i stanowi znakomity przykład urbanistyki barokowej. W centralnym jej punkcie znajdują się plac, rynek i kościół Sant Miauel del Port.
W Barcelonecie mieszkali zawsze rybacy i marynarze. Ale zawsze też jej plaże, kąpieliska i restauracje, serwujące owoce morza, przyciągały spragnionych wytchnienia i rozrywki mieszkańców innych dzielnic Barcelony.

  • Komentarze i opinie
  • Brak komentarzy na forum, możesz być pierwszą osobą rozpoczynającą temat
Strona korzysta z plików Cookies zgodnie z ustawieniami Twojej przeglądarki. [ok]