Burgos

Katedrę, najwspanialszą budowlę gotycką w Hiszpanii, klasztor Kartuzów Miraflores (3 km na wsch. od miasta) z późnogotyckim kościołem, stare miasto tworzące zespół zabytkowy wokół katedry należy obejrzeć nawet podczas najkrótszego pobytu. Program 2-dniowy powinien objąć też wizytę w klasztorze Las Huelgas (2 km na zach.), zwiedzanie Muzeum Archeologicznego i wnętrz ilku gotyckich kościołów oraz spacer na wzgórze zamkowe (panorama miasta).


Katedra Sta. Maria.
Rozpoczęta w 1221 za panowania Ferdynana III Świętego; w 1458 Juan de Colonia ukończył dwie 84-metrowe wieże w czystym stylu gotyku nadreńskiego, ażurowe, modelowane z niezwykłą finezją w twardym kamieniu wapiennym. Wieże wyrastają organicznie z bogato rozczłonkowanej fasady z ogromną rozetą, eleganckimi oknami i galerią królów nad potrójnym portalem ostrołukowym (środkowy nieszczęśliwie przebudowany w XVIII w.). Wnętrze trój nawo we, z transeptem o długości równej nawie gł. Na skrzyżowaniu nawy i transeptu kopuła (1567, Felipe de Borgona i uczniowie) wbudowana w 8-boczne cimborro otoczone wieńcem rzeźbionych pinakli; wraz z mniejszą, lecz jeszcze bardziej finezyjną kopułą nad Kaplicą Konetabla w apsydzie na osi nawy, stanowi apogeum architektonicznego zdobnictwa późnego gotyku. Wnętrze katedry jest skarbnicą dzieł sztuki rzeźbiarskiej, malarskiej, złotniczej i cyzelerskiej; nie sposób wymienić ich wszystkich, sygnalizujemy najważniejsze.

Córo w gł. nawie zamknięte barokową kratą otaczają stalle rzeźbione przez Felipe de Borgona w drewnie orzechowym z inkrustacjami (sceny mitologiczne i ze Starego Testamentu). W przejściu między córo i Capilla Mayor płyty nagrobne Cyda i Jimeny. Renesansowy gł. ołtarz jest dziełem flam. mistrzów, Rodriga i Martina de la Haya oraz Juana de Anchiety (1562-80). Lewe ramię (ranseptu zamykają monumentalne schody marmurowe (Escalera Dorada, Diego de Siloe, 1519) inspirowane przez mistrzów wł. Z prawego ramienia transeptu wejście do klasztoru przez ogromny portal stanowiący arcydzieło rzeźby gotyckiej. Wśród 8 kaplic obejścia zachwyt budzi Capilla del Condestavel (Kaplica Konetabla) ufundowana w 1492 przez konetabla Kastylii, Pedro Hernandez de Yelasco, zbudowana przez Simóna de Colonia (syn Juana, budowniczego wież), perła późnego gotyku; jej ołtarz rzeźbił Diego de Siloe. W prawej nawie bocznej Capilla Santissimo Cristo z XIV-wieczną figurą Chrystusa zdjętego z krzyża, pochodzącą z Bliskiego Wschodu, pokrytą skórą, z włosami i paznokciami; jej zdumiewający realizm dał początek legendzie mówiącej, że jest to dzieło z natury, rzeźbione przez Nikodema, ucznia Chrystusa i świadka Ukrzyżowania. W przedsionku XVI-wieczny zegar ozdobiony figurą zwaną Papamosca (połykacz much), otwierającą usta podczas wybijania godzin; wiąże się z nią wiele miejscowych legend. Francuski charakter katedry, rówieśniczki Chartres, Reims i Le Mans, podkreśla dekoracja bocznych portali: Puerta del Sarmental (pd.) i Puerta de la Coroneria (pn., dziś zamknięty). Nowszy portal pn. Puerta de la Pellajeria (XVI w.) jest zdobiony w stylu plateresco tworząc jakby wielki ołtarz.


Stare miasto.
Najciekawsze zabytki historyczne Burgos pochodzą z XIV-XVI w., prezentując rozmaite odmiany stylu gotyckiego w architekturze sakralnej i świeckiej. Z dawniejszych epok pozostały fragmenty murów otaczających zamek Fernana Gonzalesa na wzgórzu po pn. stronie miasta, ongiś jednego z najmocniejszych w Kastylii (wysadzony w powietrze przez Francuzów w 1813) i dawna brama miejska zwana Arco S. Martin (XII w.). Obok niej pomnik wzniesiony w 1784 na miejscu domu rodzinnego Cyda. Aleją u stóp wzgórza dochodzimy do drugiej bramy - Arco S. Esteban w stylu mudejar (XII w.), skąd zejście do grupy interesujących gotyckich kościołów między wzgórzem i katedrą: S. Esteban (1280-1350), S. Ni-colas (pocz. XV w.) z alabastrowym gł. ołtarzem dłuta Francisca de Colonia, syna Simóna (1505) i Sta. Agueda, przebudowanej w XV w. dawnej świątyni Sta. Gadea, w której król Alfons VI oczyszczał się przysięgą zmuszony przez Cyda z podejrzeń o udział w zabójstwie brata, Sancho II; był to jeden z powodów późniejszego wygnania Cyda. Po drugiej stronie katedry wąskie uliczki prowadzą w stronę Plaża Mayor; stare domy o kamiennych, bogatych portalach i ozdobnych oknach przeplatają się z nowszą zabudową tworząc interesujący zespół urbanistyczny. Wyróżnia się w nim brama miejska Arco de Sta. Maria wzniesiona w XIV w., w stylu gotyckim i przebudowana w 1536 na powitanie cesarza Karola V (Felipe de Borgona), ozdobiona wielkimi posągami sławnych postaci Burgos i Kastylii. Dalej wzdłuż rzeki ciągnie się ładnie zaplanowany ogród wzdłuż Paseo del Espolón. Na jego przedłużeniu Pl. General Primo de Rivera przy moście nad Arianzón ozdobiony jest sławnym pomnikiem spiżowym Cyda. Na koniu, w rozwianym płaszczu, rycerz wskazuje mieczem ku południowi, ku ziemiom zajętym przez Maurów. Nieco dalej od rzeki, przy Pl. Calvo Sotelo, wznosi się pałac zwany Casa del Cordón (koniec XV w.) wzniesiony dla konetabla Hernandeza de Velasco, później własność Korony. Nazwa pochodzi od wielkiego sznura franciszkańskiego wyrzeźbionego na fasadzie. Królowie Katoliccy przyjmowali tu Kolumba po powrocie z II wyprawy do Ameryki, tu zmarł Filip Piękny, ojciec Karola I. Jest to najpiękniejszy w Burgos zabytek późnogotyckiej architektury świeckiej; warto obejrzeć zwłaszcza patio.

Na lewym brzegu rz. Arianzón nie ma prawie wcale interesujących zabytków, z wyjątkiem renesansowego pałacu Casa de Miranda (1545) mieszczącego Muzeum Archeologiczne Prowincji ze wspaniałą kolekcją rzeźb nagrobkowych z XV-XVI w. dłuta najsławniejszych rzeźbiarzy epoki oraz gotyckiej sztuki religijnej.


Cartuja de Miraflores o 3 km na wsch. od centrum (autobus z Plaża Mayor), klasztor Kartuzów ufundowany w 1441 i po pożarze w 1452 odbudowany na rozkaz Juana II przez Juana i Simóna de Colonia w stylu późnego gotyku (1454-1488). Jedyna nawa dzieli się na trzy części: dla wiernych, dla braci laików (stalle renesansowe) i dla mnichów (stalle gotyckie). W apsydzie gł. ołtarz z polichromowaną ogromną nastawą (Gil de Siloe i Diego de la Gruz, 1496-99) przedstawiającą sceny z życia Chrystusa i ozdobioną ogromną rozetą złoconą złotem przywiezionym z Ameryki. Przed ołtarzem alabastrowe grobowce (1486-93) Juana II i jego żony Izabeli Portugalskiej oraz syna, infanta Alfonsa (pierwszy znany przykład oranta, czyli klęczącego posągu nagrobnego) arcydzieła z białego marmuru, dłuta Gila de Siloe, jedna z najciekawszych zapowiedzi nowego stylu zwanego izabelińskim, przejściowego między gotykiem i renesansem.


Klasztor Las Huelgas. Zaczęty w 1175, jest fundacją Alfonsa VIII i jego żony Eleonory Angielskiej. W posiadłości zwanej Las Huelgas Reales (królewskie rozrywki) o 2 km na zach. od dzisiejszego centrum Burgos (dojazd autobusem z Plaża Mayor) władcy ufundowali opactwo powierzone cystersom, a przeznaczone dla 100 mniszek z dostojnych rodów. Szczodrze uposażony klasztor doszedł do wielkiej potęgi, a o jego przeoryszach żartobliwie mawiano, że są jedynymi możliwymi kandydatkami na żony dla papieży, tak były bogate i dobrze urodzone. Zasadnicze partie klasztoru są dziś objęte klauzurą i niedostępne. Można zwiedzać kościół zbudowany z potężnych granitowych ciosów w latach 1180-1230 (uzupełnienia z 1279) przez normandzkich architektów orszaku królowej, łączący harmonijnie cechy budownictwa romańskiego i wczesnogotyckiego. W lewym ramieniu transeptu grobowce królewskiej pary i ich dzieci. Z licznych budowli klasztornych dostępna jest część największego budynku (gotycki z pół. XIII w.) i sala kapitularna o sklepieniu wspartym na czterech wiązkach smukłych kolumn. Na murze rozpięty wielki płat barwnego jedwabiu: część namiotu almohadzkiego kalifa Abu Yusufa zdobytego pod Las Navas de Tolosa. Obok muzeum zwane Ricas Telas w sali o wspaniałym mudejarowym stropie rzeźbionym w drzewie, z kolekcją średniowiecznych tkanin, strojów i ozdób, jedyna tego rodzaju kolekcja w Europie.

  • Komentarze i opinie
  • Brak komentarzy na forum, możesz być pierwszą osobą rozpoczynającą temat
Strona korzysta z plików Cookies zgodnie z ustawieniami Twojej przeglądarki. [ok]