Figueres

Oprócz muzeum głównym zabytkiem miasta jest ogromny XVII-wieczny Castell de Sant Fernand, 1 km na północny zachód od centrum trzeba iść Pujada del Castell. Był to ostatni bastion republikanów podczas wojny domowej, kiedy po upadku Barcelony miasto stało się ich kwaterą główną. Nieco wcześniej zamek zamieniono na koszary dla nowo przybyłych członków Brygad Międzynarodowych, którzy tam stacjonowali przed wyruszeniem na front i do Barcelony. Castell wciąż należy do wojska. Tereny wokół murów liczących pięć kilometrów obwodu są przyjemnym miejscem na spacery.
W centrum, na Rambla, ciągnie się rząd kafejek. Warto zajrzeć do galerii sztuki oraz sklepów z pamiątkami przy ulicach i placach otaczających kościół Sant Pere. W mieście są również dwa inne muzea.

Museu Dali jest, po Prado, najczęściej odwiedzanym muzeum w Hiszpanii. To prawdziwy frykas kulturalny przemawiający do osób z wrodzonym zamiłowaniem do fantazji i absurdu. Dali urodził się w Figueres w 1904 r. i tutaj miał, w wieku czternastu lat, swoja, pierwszą wystawę. W 1974 r. w zrekonstruowanym starym teatrze miejskim artysta zainaugurował działalność swego Museu Dali, które następnie uczynił natchnionym repozytorium części swoich najdziwaczniejszych dzieł. Pod koniec życia Dali przeniósł się z powrotem do Figueres. Zmarł tutaj 23 stycznia 1989 r. Jego prochy spoczywają pod skromną granitową płytą wewnątrz muzeum.

Obrazy oraz rzeźby tu zgromadzone nie są kolekcją ajwiększych przebojów artysty te znajdują się w przeróżnych zakątkach świata. Ale zebranych eksponatów nie da się opisać po prostu nie wolno ich przeoczyć.
Sam budynek stoi na Plaga Gala i Salvador Dali, parę minut spacerem od Rambla. Jest to eksponat sam w sobie, co z resztą było zgodne z intencją projektodawcy. Jest zwieńczony wielką, metaliczną kopułą i zdobią go lśniące owalne elementy. Wnętrze jest jeszcze bardziej wariackie. Ściany okrągłej centralnej sali są ozdobione stylizowanymi rzeźbami postaci gotujących się do skoku z wysokości. Wrzucając monetę do zmysłowego kadillaka, można podlać oblezionych przez ślimaki pasażerów. Jest tam również pnący się w górę pal totemowy zrobiony z opon samochodowych i zwieńczony łodzią oraz parasolem. W głównym budynku jest sala mieszcząca paraliżujący portret Mae West, który się ogląda przez lustro; duże wrażenie robią gigantyczne nozdrza, czerwone usta oraz długie włosy. Pozostałe galerie na różnych poziomach przedstawiają naturalnej wielkości członków orkiestry, figury szkieletów, rzeźby oraz zbiór obrazów surrealistycznych.

  • Komentarze i opinie
  • Brak komentarzy na forum, możesz być pierwszą osobą rozpoczynającą temat
Strona korzysta z plików Cookies zgodnie z ustawieniami Twojej przeglądarki. [ok]