Jerez de la Frontera

Będąc z racji swej zabudowy jednym z najbardziej charakterystycznych miast andaluzyjskich, Jerez ma kilka wartościowych zabytków architektonicznych, jednakże największą jego atrakcją jest blisko 700 bodeg od maleńkich do ogromnych, o światowej sławie (ponad 20 udostępniono zwiedzającym). W bodegach odbywa się proces fermentacji, przygotowanie, mieszanie i dojrzewanie różnych gatunków sherry; produkuje się tam na bazie sherry hiszpańską brandy. Łączna produkcja to ponad milion hektolitrów rocznie.

Punktem wyjścia dla zwiedzania miasta jest skwer Alameda Marąues de Casa Domecą z gotyckim kościołem i klasztorem Sto. Domingo z XIII w. W Capilla Mayor znajduje się barokowy ołtarz; renesansowa zakrystia pochodzi z XVII w. Wielkie żelazne renesansowe kraty.

Na osi Alamedy wejście w labirynt uliczek starego miasta, zabudowanego niewielkimi domkami malowanymi wapnem. Zza murów wysuwają się pierzaste korony palm; dziedzińce obwieszone są andaluzyjskim zwyczajem doniczkami geranium i pelargonii, wszędzie kwitnące drzewka pomarańczowe.

Przecinając stare miasto dojść można na Pl. Asunción. gdzie stoi kościół S. Dionisio, a obok niego wieża Torre Atalaya z tej samej epoki. Wewnątrz imponujący główny ołtarz, barokowy. Po prawej stronie placu znajduje się Biblioteka i Miejskie Muzeum Archeologiczne w renesansowym pałacu Cabildo, zbudowanym w 1575 przez Andresa Riberę. Elewacja w stylu plateresco ozdobiona reliefami i posągami. Kolekcja archeologiczna ilustruje historię tego regionu od czasów państwa Tartessos (m.in. sławny skarbiec znad Guadalete pochodzenia greckiego z VII w. pnę,).

Niedaleko wznosi się Alcazar, forteca otoczona murem z blankami, wzniesiona w XI w. i starannie odrestaurowana. Dwie interesujące kaplice: Conchas (mauretańska) i Sta. Maria la Real (gotycka). Łaźnia arab. z czasów kalifatu almohadzkiego. Nad zamkiem góruje 8-boczna wieża, punkt charakterystyczny w panoramie Jerez. Alcazar jest otoczony z trzech stron przez rozległy skwer na zboczu wzgórza, zwany Alameda Fortun de Torres.

Schodzimy ze wzgórza w kierunku zabudowań ogromnej bodegi Gonzales Byass i przez C. Manuel Maria Gonzales idziemy do kolegiaty S. Salvador. Budowę 5-nawowego gotyckiego kościoła rozpoczęto w XIII w. na miejscu dawnego wielkiego meczetu, a zakończono w XVIII w. Główna elewacja w stylu churrigueresco poprzedzona eleganckim tarasem. W córo rzeźbione stalle późnogotyckie. Na skrzyżowaniu nawy i transeptu znajduje się wysoka kopuła na podstawie ośmioboku. W kaplicach i skarbcu wiele cennych rzeźb i obrazów (m.in. Madonna z dzieciątkiem i Śpiąca dziewczynka Zurbarana).

Sidonia.
Najsławniejszy zabytek regionu, ufundowany został w 1476 przez rycerza z Jerez, Alberto Obertos de Yaleroy Morla. Monumentalną bramę prowadzącą do zabudowań klasztornych projektował Andres de Ribera. Kościół gotycki, budowany aż do początku XVIII w. szczycił się niegdyś ogromną kolekcją obrazów Francisco de Zurbarana, który spędził tu wiele lat życia malując swe mistyczne portrety białych mnichów. Większość z nich jest dziś w muzeum w Kadyksie; jeden trafił aż do Polski zakupiony w 1853 przez hr. Atanazego Raczyńskiego i dziś jest ozdobą galerii Muzeum Narodowego w Poznaniu. W klasztorze trzeba koniecznie zwiedzić salę kapituły, gotycki wirydarz, refektarz, Dziedziniec Pomarańczowy (zbudowany ok. 1550 pod kierunkiem Juana Martineza Montanesa) i wielki dziedziniec Patio de la Labor, rodzaj rynku małego miasteczka.

  • Komentarze i opinie
  • Brak komentarzy na forum, możesz być pierwszą osobą rozpoczynającą temat
Strona korzysta z plików Cookies zgodnie z ustawieniami Twojej przeglądarki. [ok]