San Sebastian

Parte vieja (starówka) jest najciekawszą częścią miasta ciasne i gwarne uliczki, na których wieczorami gromadzą się tłumy, by powłóczyć się po licznych barach i sklepikach i popróbować mięczaków kupowanych od ulicznych handlarzy przy rybackiej przystani.

W tej części znajdują się najważniejsze zabytki piękna barokowa fasada osiemnastowiecznego kościoła Santa Maria i bardziej powściągliwy, elegancki szesnastowieczny kościół gotycki San Yicente. Centralną część starej dzielnicy zajmuje La Plaża de la Constitución. Numery na balkonach domów wokół placu pochodzą z czasów, gdy odbywały się tu corridy. W okolicy de Agosto San Vicente znajduje się wspaniałe Museo de San Telmo. Jego zbiory w krużgankach starego klasztoru obejmują wystawę etnograficzną o Baskach oraz największą kolekcję kamieni nagrobnych w Kraju Basków. Odbywają się tu regularne wystawy współczesnych malarzy baskijskich. Kaplicę klasztorną zdobią liczne freski Josego Serta przedstawiające życie Basków. Na tym samym placu, niedaleko bocznego wejścia do muzeum, mieści się najstarsze towarzystwo gastronomiczne w mieście, Kainoneta.

Stare miasto to nieregularna szachownica wąskich uliczek u stóp Monte Urgull, zabudowanych domami z płaskiej, brunatnej cegły ujętej w drewniane konstrukcje, często widoczne spod tynku. Ruchliwe i gwarne, pełne są małych restauracyjek i barów z doskonałą kuchnią. Niewielki port ryb. nad zatoką. Na terenie dzielnicy najciekawsze zabytki.

Kościół Sta. Maria z rzeźbioną fasadą w stylu churrigueresco zamyka Calle Mayor przecinającą całą dzielnicę. Późnogotycki kościół S. Yicente, trzynawowy, bez wież, ma rzeźbiony w drzewie gł. ołtarz. Opodal, na Pl. Zuloaga, rozległy gmach dominikańskiego klasztoru S. Telmo w stylu herreriańskim, z renesansowym krużgankiem wirydarza i kościołem ozdobionym polichromią J. M. Serta, ze sklepieniem wspartym na granitowych kolumnach o kapitelach w kształcie korony palm. Na piętrze Muzeum Etnograficzne (zbiory bask. sztuki ludowej i kultury materialnej różnych epok) oraz galeria obrazów.

Za placem wznosi się Monte Urgull, którą pokrywa sieć krętych ścieżek. Z miejsca, w którym stoi olbrzymia figura Chrystusa, rozciągają się wspaniałe widoki na morze, zatokę i miasto. Na górze znajdują się też zaniedbane resztki zamku i muzeum wojskowe z kilkoma rupieciami pochodzącymi z zapomnianych najazdów na wystawie. W drodze powrotnej na dół można wstąpić do Akwarium na przystani. Zwiedzający mają okazję zobaczyć szkielet wieloryba schwytanego w ubiegłym wieku, a także poznać bogatą historię żeglarstwa Basków. Tylko ryb w owym akwarium jest niewiele.
Jeszcze lepiej panoramę zatoki widać ze szczytu Monte Igiieldo autobus oznakowany Igiieldo kursuje z Boulevard, można też dojść do podnóża góry przy klubie tenisowym, skąd na szczyt wjeżdża kolejka.

Dwa granitowe wzgórza - Monte Igueldo (300 m) i nieco niższe Monte Urgull - wznoszą się nad regularną zatoką, kształtem przypominającą muszlę (La Concha). Miasto rozwinęło się na pd. wsch. od zatoki, po obu brzegach rzeki.

Urumea. Dalej na wsch. rozbudowuje się port i dzielnica przemysłowa Pasajes, zaś u stóp Monte Igueldo dzielnice mieszkaniowe. Program zwiedzania San Sebastian zależy od pogody: w słońcu mnóstwa atrakcji dostarczają partie nadmorskie; w częste dni deszczowe atrakcyjność miasta znacznie maleje.

Monte Urgull.
Wokół wzgórza prowadzi szeroka promenada (Paseo Jose Antonio) obmurowana kilkunastometrowej wysokości falochronem, o który w burzliwe dni rozbijają się fale Zatoki Biskajskiej, wyrzucając fontanny piany. Akwarium u wejścia do portu ryb. pozwala zapoznać się z fauną Atlantyku i mórz południowych.

Serpentyną stromych ścieżek wychodzimy na szczyt góry, zwieńczony XVI w. zamkiem Castillo de la Mota, niedawno odnowionym i przekształconym w Muzeum Wojskowe, z kolekcją militariów z okresu wojen karlistowskich i wojny domowej. Na murach zamku wysoka statua Chrystusa oświetlona w nocy i widoczna z morza na dziesiątki kilometrów.

Śródmieście.
Alameda de Calvo Sotelo biegnie śladem dawnych murów obronnych, oddzielając stare miasto od XIX-wiecznego śródmieścia między rz. Urumea a zatoką. Najpiękniejszy fragment dzielnicy to obsadzony parasolowatymi tamaryszkami park Alderdi-Eder przy Paseo de la Concha. U zbiegu parku i Alamedy - secesyjny ratusz. Ośrodkiem dzielnicy jest Pl. Guipuzcoa, węzeł komunikacyjny; tu wznosi się secesyjny gmach Rady Prowincji. Inne zabytki tego stylu - to hotel Maria Cristina i teatr Yictoria Eugenia nad brzegiem rz. Urumea; odbywa się tu co roku międzynarodowy festiwal filmowy. Po stronie pd. strzelista wieża katedry Buen Pastor (neogotycka z XIX w.). Za nią nowe dzielnice u stóp wzgórza Amara.

Ondarreta i Monte Igueldo.
Plaże La Concha i mniejszą Ondarreta rozdziela skalisty przylądek opadający ku zatoce; pod nim przebito tunel łączący San Sebastian z przedmieściem Ondarreta. Na zboczu XIX-wieczny Palacio Real de Miramar, dawny królewski, następnie miejsce letniego wypoczynku gen. Franco. Okrąża zatokę ulica kończąca się u podnóża Monte Igueldo, przy dolnej stacji kolejki szynowo-linowej. Tą kolejką, lub serpentynami szosy po 4 km docieramy na szczyt góry, gdzie wznosi się luksusowy hotel i wesołe miasteczko. Wspaniała panorama San Sebastian, zatoki, wybrzeży i okolicznych pasm górskich.

  • Komentarze i opinie
  • Brak komentarzy na forum, możesz być pierwszą osobą rozpoczynającą temat
Strona korzysta z plików Cookies zgodnie z ustawieniami Twojej przeglądarki. [ok]