Zamora

W XI-XIII w. Zamora była jednym z najaktywniejszych centrów architektury romańskiej na terenie Hiszpanii. Kościoły i klasztory z tej epoki są zespołem o unikalnej wartości, harmonijnie wtopionym w nowszą zabudowę, mogącą służyć na wzór kastylijskiego miasta. Dysponując minimum czasu należy zwiedzić katedrę i odbyć spacer ulicami śródmieścia odwiedzając kościoły: La Magdalena, Sta. Maria la Nueva, Sta. Maria de la Horta. Dysponując czasem, warto odbyć spacer wzdłuż Duero.

Okolice katedry.
Najwyżej położona zach. część miasta, obwarowana od strony Duero resztkami murów obronnych, w które wbudowany jest późno-gotycki pałac biskupi, rozłożyła się wokół katedry ufundowanej przez Alfonsa VII. Budowana w latach 1135-1174, mimo wielokrotnych przeróbek zachowała swój pierwotny kształt. Jeden z najpiękniejszych romańskich zabytków Hiszpanii, prezentuje zwiedzającym swą apsydę i portale na końcu obu ramion transeptu. Puerta del Obispo jest koronkową, kamienną arkadą otoczoną delikatnie rzeźbionymi archiwoltami wspartymi na kolumienkach, nad tym fryz pięciu dużych okien podzielonych kolumnami i rozeta w obramowaniu kamiennych filarów. Lewy portal od strony Pl. Pio XII, został dobudowany w XVII w. Na skrzyżowaniu nawy i transeptu wznosi się kopuła zdumiewająca precyzją wykonania i śmiałością koncepcji, dorównującej najświetniejszym realizacjom średniowiecznym. Wsparta na pendenty wach, nad którymi przebija mur 16 wysokich okien rozdzielonych kolumnami podtrzymującymi 8 ostrołukowych żeber sklepienia, od zewnątrz pokryta łuską półokrągłych dachówek i otoczona z czterech stron kopulaste sklepionymi wieżyczkami-przyporami, zdradza wyraźne wpływy budownictwa bizantyńskiego, podobnie jak siostrzane kopuły starej katedry w Salamance i kolegiaty Sta. Maria la Mayor w pobliskim Toro. Między katedrą i klasztorem kwadratowa, nieukończona dzwonnica z XII w. z romańskimi oknami, charakterystyczny element pejzażu miasta.

Wewnątrz katedry zwraca uwagę córo zamknięte kratą z kutego żelaza, ze stallami późnogotyckimi z warsztatu Rodrigo Alemana. Prócz postaci i scen ze Starego i Nowego Testamentu na oparciach wyryto liczne miniaturowe scenki satyryczne, o nader świeckiej często treści. W bocznych kaplicach kilka wybitnej wartości dzieł sztuki, m.in. wielka rzeźba Pięć ran Chrystusa Gaspara Becerry i malowidła Fernando Gallego.

Muzeum katedralne w zabudowaniach klasztoru ma imponującą kolekcję flam gobelinów z XV i XVI w. przedstawiających sceny mitologiczne, biblijne i historyczne, wielką custodię srebrną Juana de Arfe, kolekcję obrazów, rzeźb itp.

Oddzielony od katedry rozległym skwerem Parąue Mola, zamek Doiii Urraki zachował niewysoki donżon w formie sześcianu i dziedziniec, odrestaurowany i otoczony arkadowym krużgankiem. Z wieży najlepszy widok na kopułę katedry. Na skraju parku mały romański kościół S. Isidoro fundacja infantki Sanchy, córki Alfonsa VII.

Śródmieście.
Ograniczone rzeką i szerokimi alejami prezentuje się z góry, jak jednolita masa ceglastych dachów, z rzadka przeciętych wąskimi wąwozami ulic i plamami zieleni klasztornych i pałacowych dziedzińców. Wchodzimy w wąską Rua Notarios prowadzącą od katedry do centrum. Po prawej kościół S. Ildefonso, romański, przebudowany w XV w., z barokowym portałem, wewnątrz znajdują się marmurowe grobowce świętych patronów miasta Ildefonso i Atilano; w zakrystii flam. tryptyk gotycki. Dalej kościół La Magdalena, niczym forteca kamienna o wysokich murach przeciętych skarpami, z półokrągłą apsydą-basztą, wybudowany na przełomie XII i XIII w.; nawa już gotycka, ostro łukowo sklepiona. Od strony C. Ramos Carrión romański portal z czterema archiwoltami ozdobionymi pełnymi finezji, niegdyś polichromowanymi rzeźbami figuralnymi. Wewnątrz kilka imponujących marmurowych grobowców. Naprzeciw klasztor Transito z XVI w. z renesansową elewacją.

Wybrzeże Duero.
Dość stromo w dół od Plaża Mayor, po schodach i stromą uliczką C. Balborraz, idziemy w kierunku Pl. Horta z kościołem Sta. Maria de la Horta z końca XII w. zachowanym w nieskażonym stylu romańskim. Nieco dalej kościół Sto. Tome z apsyda XII w., kaplicami arabskimi i rzeźbionymi kapitelami kolumn podtrzymujących sklepienie. Następnie warto przejść się wzdłuż wybrzeży Duero, wśród biednych dzielnic robotniczych, minąć most Puentę de la Piedra pamiętający czasy arab. i wrócić w kierunku wzgórza katedry. U jej stóp interesująca stara dzielnica Olivares z kościołem S. Claudio z XIIw, a nieco dalej - znajduje się kościół Santiago de los Caballeros (XI w.), gdzie według legendy Cyd został pasowany na rycerza.

  • Komentarze i opinie
  • Brak komentarzy na forum, możesz być pierwszą osobą rozpoczynającą temat
Strona korzysta z plików Cookies zgodnie z ustawieniami Twojej przeglądarki. [ok]